کنار یه در چوبی میون باغ پر از رود من و گلهای توی باغ آواز خون و خندون میخندیم تا اون دور.. اون دوری که نزدیک بشه به من و تو .. به من و تویی که .. که دور شیم از امروز .. امروزی که قراره بره تا جاشو بده به فردا .. فردایی که مال من و تویه.. فردایی که قراره با هم باشیم بی درد باشیم آرام و بیصدا زل بزنیم به خوشبختی .. خوشبختی ... خوشبختی ... یه نور سفید روشن بتابه از پنجره و اون نور خود خوشبختی فرداست .. خود زل زدن به رویاهاست .. آرزوم اینه که فردا برسه ببینم خودمو کنار یه پنجره ..بهم  بگی  چشاتو ببند و بازش کن تا بتابه به صورتت نور روشن..............