مدل من نبود این همه نامردی .. هه .
ولی بی خی .. چقدر دلم میخواد به جا نوشتن حرف بزنم ،...
روزای خوبی در پیشه .. روزای بلند و قشنگ ،.. روزای زرد و قرمز پر از شور و نشاط ، پر از آزادی ،... هه .. مدل من نبود این همه نامردی ...
زودی بگذره این چند ماه .. همه چی مشخص بشه ... تکلیف همه چی .... دبی ... خواهرم .... کرونا تموم شه ... همه چی درست میشه ... انگاری تو حباب داریم زندگی میکنیم .... هی مث بادکنک میریم هوا باز میایم پایین ... چقدر آینده پر از سواله ... که چی میشه آخرش ... بلاتکلیفی بدتر آدمو میچزونه ... همون زودی بدونیم چی میشه آخرش ، میشه یا نمیشه ، میریم بالاخره یا نه ،... این روزا انگار تو مسافرتم .... سفری که آخرش باید برم خونه ... اما خونه کجاس ... اینجاس واسه همیشه یا اونجاس .... سوال بزرگ ده نفر آدم ...
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۴۰۰ ساعت 2:29 توسط رویا
|