آدما وقتی نامزدن ، تنها حرفشون ابزار علاقشونه، فرصتی واسه مخالفت ندارن که بخواد بحثی پیش بیاد، وقتی عقد میکنن ، انگار تازه مال هم شدن و این حس مالکیت جوگیرشون میکنه و هی گوشزد میکنن به هم بعضی قانونا رو ، بعد عروسی شرایط خیلی قشنگ میشه قشنگتر از دوران عقد ، دیگه اون استرس دوران عقد و ندارن با خیال راحت کنار هم خوشن ، حالا یه وقتایی هم ممکنه بحثی پیش بیاد که حتی بحث کشیده بشه به دعوای ریز ولی خب زودی شب که میشه آشتی میکنن و اشک شوق میریزن اما اگه دعواهه ادامه داشته باشه ممکنه خطرناک هم باشه ولی باید دو طرف صبور باشن، اما وقتی بچه بدنیا میاد ، مامان خونه واسه فشارهای زیادی که روشه خلق و خوش هم عوض میشه یهویی  بدخلق  میشه ، اونجاس که بابای خونه اکثر اوقات درک میکنه و چون میدونه این شرایط گذراس میگذرونه ، وقتی بچه بزرگتر میشه شرایط تربیتی پیش میاد، اینجاس که مامان و بابا ممکنه با هم خیلی اختلاف نظر داشته باشن ، اون موقع س که مامان خونه میجنگه ، بابای خونه شاید یه سری چیزا رو سرسری بگیره اما مامان خونه که میخواد اصولی پیش بره میجنگه و میجنگه، از اینجا خیلی اوقات  بحثا طولانی تر از قبل میشن ، دو طرف کوتاه نمیان تا حرفاشونو به کرسی بشونن ، اینجاس که شاخه های دیگه ای از رفتار آدما سر باز میکنه،   اما مهم اینه که یادمون باشه همدیگه رو دوست داشتیم  دوست داریم  ، ماها همون آدمای گذشته ایم که عاشقانه همو میخوایم   فقط ممکنه به خاطر یه سری شرایط که عوض میشه یا فشارهایی که زندگی به آدم وارد میکنه  بعضی وقتا بداخلاق شیم تند حرف بزنیم تلخ باشیم اما باید یادمون نره که اینا همش گذراس میگذره و شب که میشه دلتنگ هم میشیم هر چقدر که چاقوی زبونمون تلخ تند و تیز باشه ، وقتی دو روز بگذره باید دلمون نرم میشه آروم میشه  ، چون دوست داریم همو   ،..........

پس  همیشه   یادمون باشه   دو آدم  وقتی همدیگه رو دوست داشته باشن به مرور زمان ممکنه با شاخه های جدیدتری از اخلاق و رفتار همدیگه آشنا بشن که همین آشنایی  بعضی وقتا محک میزنه میزان دوست داشتنمونو،   اونجاس که باید  بشناسیم   درک کنیم   بفهمیم   نه اینکه اگه این رفتارش زد تو ذوقمون ما هم بزنیم و ذوقش و به درک واصلش کنیم   بلکه باید قشنگ بشینیم صبور باشیم حرف بزنیم و حلش کنیم  چون دوست داریم همو   ،  زمان بدیم   درست میشه کرد  عادت بد تلخ زبونی رو ، رفتار بد تو ذوق زدن طرف و ‌... درست میشه کرد ، من و آقایی همون آدمای ده سال پیشیم که هنوز که هنوز هی داریم آشنا میشیم با این شاخه های نا آشنای امروز ،   ولی دوست داریم همو اینه که مهمه ....... زمان بهترین و محکمترین یاره که همیشه  درست میکنه همه چی رو  دست زمان و بگیر   خودتو رها کن ، ببین چه جوری محو میکنه بدیا رو ،‌‌‌‌‌....