یه پوزخند میزنم..

میسوزه گوشه لبم ..

لبم زخمی شده..

بهار اومده.. لباس سبز تنشه.. همه ی گل و بلبلا رو خبر کرده..

بارون نم نم داره میباره..

نمیدونم باز چم شده .. خوبم..

من در کویری سرد بدنبال آغوش گرم خورشیدم بی آنکه بدانم در آغوشش به خواب رفته ام ...

اشکم یاری ام میکند تا که ببارم زیر این باران..

بس است...

اشکی نیست با خود نیز شوخی دارم .. آی نخند که من بلد نیستم زیبا بگویم از باران از خورشید از بهار... لیک میفهمم زیبایی ها را.. همین کافیست...

یه پوزخند دیگه.. یا دگر!.

+سال نو مبارک

+حس میکنم هیچ غصه ای ندارم.. هیچ غمی.. حس میکنم خوشبختم..

+پس این حسای گنگ چیه .. کویر.. اشک.. چرا؟؟؟..

+خدایا شکرت .